به نام خدا
دستانم را بر تنه ي كهنه درختي كشيدم تا دوباره حس زندگي تمام وجودم را فرا گيرد...
عجيب زمان مي گذرد...

پاهايم را از لا به لاي ريشه هاي در هم گوريده ي درختان بيرون كشيدم و راه بازگشت را پيش گرفتم...
با وجود درختان بلند قامت جنگل،ديدن سقف آسمان تقريبا غير ممكن است اما صداي باد و برخورد برگها را مي توانم بشنوم كه چگونه هنرمندانه ملودي زيباي زندگي را مي نوازند.
رايحه خوش جنگل،درونم را سرشار از شادي و نشاط دوباره مي سازد.
خاطراتم چه زيبا خودنمايي مي كنند...

ما را در سایت يكتای گيتی دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 11